دارد كه تأمين اين همه قاتلان و محافظين آنها را به عهده بگيرد ، كوتاه سخن آنكه قرآن در يك كلمه مطلب را تمام كرده و چنان كه گذشت فرموده * ( « وَلَكُمْ فِي الْقِصاصِ حَياةٌ يا أُولِي الأَلْبابِ » ) * و تصديق آن را به صاحبان عقل واگذاشته آنها كه قصاص را مخالف مصلحت جامعه ميدانند أولو الألباب نيستند با وجود اين در جامعه هاى مزبور استثناها قائل شده و در موارد مخصوص آن را اجرا مينمايند و از راديوها و روزنامه ها مىشنويم كه از قول خويش توبه كرده و قصاص را پيش ميكشند . 3 - اينكه فرموده : * ( الْحُرُّ بِالْحُرِّ وَالْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَالأُنْثى بِالأُنْثى ) * يعنى آزاد در مقابل آزاد ، عبد در مقابل عبد ، زن در مقابل زن است اگر عبد ، زن در مقابل زن است اگر بگوئيم مفهوم دارد منظور اين مىشود : آزاد را در مقابل آزاد ميكشند ولى اگر آزاد عبد را بكشد او را در مقابل عبد نميكشند ، و اگر اثبات حصر و تساوى و نفى امتياز باشد معنى اين مىشود : در مقابل يك نفر فقط يكنفر بكشيد چنان كه رسم جاهليت قبل از اسلام و جاهليّت كنونى است كه اولياء مقتول در صورت قوى بودن بجاى مقتول چندين نفر حتى ده نفر را ميكشتند و ميكشند . و آيهء * ( وَمَنْ قُتِلَ مَظْلُوماً فَقَدْ جَعَلْنا لِوَلِيِّه سُلْطاناً فَلا يُسْرِفْ فِي الْقَتْلِ ) * اسراء : 33 . مؤيّد احتمال دوم است كه ميگويد ولىّ مقتول اسراف در قتل نكند يعنى در مقابل يكنفر فقط يك نفر بكشد و . . . آيهء * ( وَكَتَبْنا عَلَيْهِمْ فِيها أَنَّ النَّفْسَ بِالنَّفْسِ وَالْعَيْنَ بِالْعَيْنِ وَالأَنْفَ بِالأَنْفِ وَالأُذُنَ بِالأُذُنِ وَالسِّنَّ بِالسِّنِّ وَالْجُرُوحَ قِصاصٌ فَمَنْ تَصَدَّقَ بِه فَهُوَ كَفَّارَةٌ لَه . . . ) * مائده : 45 . كه دربارهء يهود است از لحاظ وضع قصاص و عفو آن كه مضمون * ( « فَمَنْ تَصَدَّقَ بِه » ) * است مثل آيهء گذشته مىباشد و * ( النَّفْسَ بِالنَّفْسِ ) * مطلق است يعنى نفس در مقابل نفس است و در مقابل مقتول قاتل را ميكشند خواه مقتول مرد باشد يا زن و خواه عبد باشد يا آزاد